تاملاتی غیرحرفه ای و غیر استاندارد!
 

                              

                            چه کسی «پوپولیست» است؟

 

                          ناظر به مطلب «کجراهه پوپولیسم» روزنامه هم میهن مورخ10/4/86

 

     توجه عمدی به ظاهر الفاظ و تغافل از معانی تاریخی آنان، شیوه ی مالوفی در محافل ژورنالیستی است. بسیاری از خوانندگان علاقه مندند تا همه را دسته بندی شده بشناسند و بی دردسر درباره شان به قضاوت بنشینند و این خدمت را ژورنالیستها به خوبی برایشان انجام می دهند. لازم نیست خیلی تلاش کنیم تا اثبات کنیم که خاتمی پوپولیست است یا احمدی نژاد، فقط کافی است بنویسیم: «بی شک محمود احمدی نژاد از پوپولیست ترین سیاستمداران معاصر ایرانی است.»(صفحه 24 روزنامه هم میهن 10/4/86)) آنگاه می توانیم او را بخاطر لباسش، ساده زیستی اش، سفرهایش به مناطق محروم و هم کلامیش با مردم عادی به عوامگرایی و مآلا به خروج از اخلاق متهم سازیم!*

 

     ولی معنای حقیقی پوپولیسم چیست؟ پوپولیسم را در رها کردن مصالح حقیقی مردم و فدا کردن آنها بپای امیال روزمره و زودگذرشان معنا کرده اند. برای اندازه گیری چگالی پوپولیستی یک دولت باید میزان پایبندیشان را به مصالح حقیقی کشور و ملتشان اندازه گیری کنیم نه شیوه ی پوشش و الفاظ و کلماتشان را. کار ژورنالیسم در عصر سیاست ورزی مدرن، انحراف افکار و دغدغه های عمومی از تمرکز بر روی قدیمی ترین مطالبه انسان یعنی «عدالت» به ویترین شیک وخوش آب و رنگ حرفهای روشنفکرانه است.

 

     مردم به ذوق حضور درمی یابند که کرامت انسانی بیش از آنکه به دغدغه های ذهنی نخبگان در باب توسعه ی سیاسی مربوط باشدبه مسابقه رفاه طلبی، مصرف گرایی مفرط، اشرافیت دولتمردان، فراموشی حاشیه نشینان و گرسنگی شکم هایشان مرتبط است. آنانی را که سالها تصمیمات مهم رادر گلوگاههای اقتصادی و سیاسی کشور خاک کردند تا پیروز انتخابات آینده باشند  بیشتر سزاوار صفت "پوپولیست"هستند تا کسانیکه حاضرند براساس نتایج کارشناسی شده، جسورانه اتفاقات بزرگ را رقم زنند.

 

      احمدی نژاد به این معنا نخبه گرا نیست چرا که ترجیح می دهد بجای سخن گفتن از شکاکیت پست مدرنیستی در جمع روشنفکران دانشگاهی، در میان عوام مردم  از کرامت انسانی مبتنی بر عدالت سخن بگوید ولی سخن سعید حجاریان را بجا و هوشمندانه می دانم آنجا که گفت:

«ما در سال 76 از پوپولیسم استفاده کردیم و این منافعی برای ما داشت، اما اکنون باید از آن فاصله بگیریم.»**

اما او شاهد بود هیچگاه آنان فاصله نگرفتند تا تاریخ سیاسی برای معنا کردن پوپولیسم از واژه "نخبه گرایی" کمک بگیرد.

 

 

*استاد درس منطق کاربردی در مبحث مغالطات برای کار عملی از دانشجویان خواسته بود تا تعدادی از مغالطات بکار رفته در سرمقاله محمدقوچانی در روزنامه شرق را که بجای استدلال بکار رفته استخراج کنند. نتیجه بسیار جالب بود!

**به نقل از همان مقاله فوق الذکر.

  نوشته شده در  یکشنبه دهم تیر 1386ساعت 17:12  توسط نه نویسنده ای هست و نه وبلاگی!  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM